"Σε χώρα μακρινή και αρυτίδωτη τώρα πορεύομαι. Τώρα το χέρι του θανάτου αυτό χαρίζει τη ζωή και ο ύπνος δεν υπάρχει. 
Χτυπά η καμπάνα του μεσημεριού κι αργά στις πέτρες τις πυρρές χαράζονται τα γράμματα: ΝΥΝ ΚΑΙ ΑΙΕΝ και ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ. 
Αιέν Αιέν και νυν και νυν τα πουλιά κελαηδούν. ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ το τίμημα."

Το ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ είναι το έργο που καθιέρωσε τον Οδυσσέα Ελύτη. Η σύνθεση του ποιήματος διαρθρωμένη πάνω στα μέρη της θείας λειτουργίας χωρίζεται σε τρία τμήματα. Η "Γένεσις" ξεκινά με τον άνθρωπο ακέραιο χωρίς ενοχές με τους πόθους, τον μύθο του στο προσκήνιο. Τα "Πάθη" παρακολουθούν τις οδυνηρές εμπειρίες του ατόμου και τέλος στο "Δοξαστικό" το κακό επαναστρέφεται σε καλό και ανακαλεί σε ύφος εκστατικό όσα είναι άξια.