Το βιβλίο αυτό είναι μια μικρή Ιστορία της Λογοτεχνίας Με Παραδείγματα. Το να πούμε όμως ότι απαρτίζεται, απλώς, από παρωδίες, παραφράσεις, μιμήσεις και αντίλαλους, είναι μια υπερβολικά αυστηρή κρίση, πιστεύω, διότι, στο κλαβιέ όλων αυτών των διαφορετικών τόνων, στο ρεπερτόριο των διαβαθμίσεων του ύφους, έχω επενδύσει την αγάπη μου για τα μεγάλα "συγκινησιακά" και "φιλοσοφικά" θέματα που (θα έπρεπε να) απασχολούν τη λογοτεχνία, έτσι όπως εγώ τη βλέπω σήμερα: ο Παπαδιαμάντης δεν είναι άραγε η "μορφή" που αρμόζει στο πένθος της άνοιξης, στο στεναγμό του αποχωρισμού απ' την παιδικότητα; Απαντάω στην κάπως ασεβή αυτή υπόθεση καταφατικά, με το αφήγημα "Θερινή Καταιγίδα". [...] (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)