Στον Εξομολογητή, ο Ιωσήφ Φάμουλους (που σημαίνει "υπηρέτης" στα λατινικά) ξανοίγεται στην πραγματική έρημο κάποια μακρινή πρωτοχριστιανική εποχή για να βρει μέσα απ' την έρημο της ψυχής του το θρυλούμενο Θεό. O Έσσε αναδεικνύεται εδώ υπέρμαχος μιας ανώτερης νομοτέλειας, αποβλέποντας σε μια ποίηση που ν' αποτελεί "ένα μεγαλειώδες τολμηρό τραγούδι της νοσταλγίας και της ζωής".