Το ίδιο βράδυ οι ληστές στήναν τσιμπούσι, λες και όλα ήτανε τριανταφυλλένια -είχε σφάξει ο Φώτης έν' αρνί του έρμου Καφετζή, το ψήναν, είχανε και το κρασί τους, μυστηριωδώς κι αυτό, κι ετοιμάζονταν για ευωχία. Ωστόσο, πριν αρχίσουν, είπε ο Φώτης, «φέρτε μου το κόκαλο της πλάτης», να διαβάσει τα σημάδια, κι όταν την εξέτασε μπροστά στις φλόγες, έβγαλε ένα στεναγμό, του ξέφυγε, πρόβλεψε, «μπορεί αυτό, ωρέ, να 'ναι το τελευταίο γλέντι μας», ο μυστικός τους δείπνος.