"Περατικός ο προερχόμενος εκ του πέραν. . . ο εκ ξένου μέρους". Είναι η ιστορία των νεανικών χρόνων του Δημήτρη, που εξόριστος από την Κύπρο και βίαια χωρισμένος από την εφηβική του αγάπη ζη στην Γαλλία την εποχή του πολέμου της Αλγερίας, της ανόδου του στρατηγού ντε Γκωλ στην εξουσία, του πραξικοπήματος των συνταγματαρχών στην Ελλάδα και της φοιτητικής εξεγέρσεως του Μαΐου του '68.
Στην προσπάθειά του να επιβιώσει και να δώσει νόημα στην ζωή του σ' ένα νέο και ανοίκειο περιβάλλον, ο Δημήτρης βρίσκει καταφύγιο στην θαλπωρή μιας φιλόξενης και απέραντα γοητευτικής οικογένειας, μέσα στην οποία ανακαλύπτει τις πολύπλοκες σχέσεις μιας μεγάλης φιλίας, μιας ερωτικής εμμονής και της γνήσιας στοργής.
Η μαθητεία του τον περιπλανά από τις άγνωστες γωνιές του Παρισιού σε παραλίες της Ακουϊτανίας και της Προβηγκίας, σε υποστατικά της Αρβέρνης και σε στρατόπεδα της Λωρραίνης και της Τουραίνης, με κατάληξη το μαγεμένο δάσος του Φονταινεμπλώ, όπου ασύμβατοι έρωτες και κίνδυνοι θανάτου ελλοχεύουν. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η πιο ενδιαφέρουσα πλευρά του έργου είναι και πιο αθέατη. Ο Χατζόπουλος κατασκευάζει έναν Έλληνα αστό της μεταπολεμικής περιόδου (αν και τον τοποθετεί στην Κύπρο), ο οποίος αποδεικνύεται είδος εν ανεπαρκεία στη σημερινή Ελλάδα. Ο τρόπος που ο Δημήτρης αντιλαμβάνεται τον Μάη του 1968 στο γαλλικό πανεπιστήμιο, αποδίδει την αστική ελευθεροφροσύνη που αρνείται να συμπλεύσει με την αγελαία συμπεριφορά και μάλιστα ενός πλήθους που κατ' αυτόν αποτελείτο "από κακομαθημένους βλαστούς των προνομιούχων τάξεων, που δεν ανέχονταν κανένα περιορισμό στην άμεση ικανοποίηση των επιθυμιών τους". Το μυθιστόρημα αυτό με το συμβολικό του τίτλο, παραπέμπει σε έναν κόσμο που επιζεί στην τοπογραφία μιας κοινωνικής κατηγορίας η οποία εξαφανίζεται σταδιακά στην Ελλάδα. Το τρίτο κομμάτι της τριλογίας αναμένεται. (Θάνος Βερέμης, Η Καθημερινή, 12/12/2010)